Góra Żar

Skałka Gynśle

Skałka Kramnica

Pomnik Stefana Banacha

Pomnik wybitnego matematyka Stefana Banacha stanowi istotny element dziedzictwa kulturowego Gminy Nowy Targ. Upamiętnia jednego z najwybitniejszych uczonych XX wieku, trwale zapisanego w historii światowej matematyki i silnie związanego z terenem gminy. Monument podkreśla znaczący wkład Stefana Banacha w rozwój nauki oraz jego relacje z lokalną społecznością, wyrażając szacunek dla jego dorobku i roli w kształtowaniu tożsamości regionu. Realizacja pomnika była zwieńczeniem wieloletnich działań Stowarzyszenia „Ostrowsko – Dziedzictwo i Przyszłość”. Dzięki zaangażowaniu stowarzyszenia, wsparciu Gminy Nowy Targ oraz mieszkańców możliwe było trwałe upamiętnienie tej postaci w przestrzeni publicznej. Pomnik Stefana Banacha jest ważną atrakcją turystyczną i miejscem refleksji, inspirującym kolejne pokolenia do rozwijania zainteresowań naukowych.

Ławeczka Ks. prof. Tischnera

Hołd Gminy Nowy Targ dla swojego wielkiego Rodaka Rzeźba „Ławeczka Tischnera” powstała z inicjatywy Wójta Gminy Nowy Targ Wiesława Parzygnata. Dzięki przychylności Rady Gminy Nowy Targ możliwa była realizacja tego przedsięwzięcia przez Gminny Ośrodek Kultury w Łopusznej. Inwestycja została zrealizowana w ramach obchodów Roku Józefa Tischnera ustanowionego w związku z przypadającą w 2025 roku 94. rocznicą jego urodzin oraz 25 rocznicą śmierci. To wyjątkowy czas, w którym mieszkańcy gminy i całego Podhala oddają hołd jednej z najwybitniejszych postaci współczesnej myśli humanistycznej w Polsce – księdzu profesorowi Józefowi Tischnerowi, który związany był właśnie w Łopuszną, a jego życiowa postawa i dorobek wciąż inspirują kolejne pokolenia. Symboliczna rzeźba w formie ławeczki z postacią siedzącego ks. Tischnera stanęła na placu Muzeum Tatrzańskiego w najbliższym otoczeniu Dworku Tetmajera w Łopusznej. To przestrzeń nie tylko dla mieszkańców, ale również dla turystów i wszystkich, którzy chcą zatrzymać się na chwilę i przysiąść obok ks. Tischnera. Uroczyste odsłonięcie „Ławeczki Tischnera” odbyło się dnia 29 czerwca 2025 r. z udziałem władz gminy, przedstawicieli środowisk naukowych, duchowieństwa, członków Stowarzyszenia Drogami Tischnera, delegacji Związku Podhalan, rodziny ks. Tischnera, mieszkańców oraz zaproszonych gości. Podczas wydarzenia nie zabrakło wspomnień, muzyki góralskiej, i występów zespołów regionalnych: „Młodzi Łopuśnianie” i zespół im. L. Łojasa” z Łopusznej, „Zielony Jawor” z Krempach, „ Chór Góralski”z Łopusznej. „Nadzieja to nie jest przekonanie, że coś się dobrze skończy, ale pewność, że coś ma sens – niezależnie od tego, jak się skończy.” ks. Józef Tischner Realizacja rzeźby została sfinansowana z budżetu Gminy Nowy Targ jako część szerszego programu kulturalnego upamiętniającego postać księdza Tischnera. Autorem projektu i wykonawcą rzeźby jest prof. Karol Badyna, ceniony twórca specjalizujący się w sztuce figuratywnej w przestrzeni publicznej. Serdecznie zapraszamy mieszkańców oraz wszystkich odwiedzających Podhale do Łopusznej – wioski sercem związanej z Tischnerem – by choć na chwilę usiąść na tej niezwykłej ławeczce, przypomnieć sobie co naprawdę ważne i poczuć tętno góralskiej filozofii życia, która łączy prostotę z głębią a następnie odwiedzić miejsce pamięci poświęcone księdzu prof. J. Tischnerowi , które znajduje się przy Gminnym Ośrodku Kultury w Łopusznej.

Centrum Przyrodniczo-Edukacyjne Brama w Gorce

Centrum Przyrodniczo-Edukacyjne Brama w Gorce to miejsce, w którym gorczańska przyroda i kultura stają się bliskie i olśniewają swoim bogactwem. Na spacer składają się tutaj najdłuższa w Polsce ścieżka wśród drzew wyprowadzająca turystów z poziomu runa leśnego aż po korony drzew. Można je podziwiać z jednej z dwóch wież widokowych, które znajdują się na trasie wycieczki. Podczas wycieczki podchodzicie łagodną aleją, która wznosi się kilkanaście metrów nad ziemią w najwyżej położonym miejscu. Warto zajrzeć również pod ziemię - dzięki wizycie w tunelu z ekspozycją poświęconą geologii i mieszkańcom jaskiń poznacie nieco mniej znane oblicze Gorców. Trasa kończy się w multimedialnym pawilonie edukacyjnym, gdzie przyrodę naszych gór możecie dotknąć, poczuć, poznać jednocześnie doskonale się przy tym bawiąc. W tym miejscu spotkacie się również z kulturą pasterską, która jest nieodłącznym elementem krajobrazu Gorców. Zajrzycie do bacówki, dotkniecie owczej wełny a nawet możecie wcielić się w rolę pasterskiego owczarka. Ciekawy film o Gorcach i okolicach obejrzycie w kinie, które również znajduje się w pawilonie. Na terenie Centrum znajdują się dwie kawiarnie serwujące znakomite napoje i domowe ciasta, a także grillowisko, w którym można zorganizować posiłek na koniec zwiedzania. Dojazd do Centrum możliwy jest zarówno od strony Nowego Targu - parking Długa Polana, jak i od strony Waksmundu - parkingi przy ul. Na Równi i ul. Kościelnej. Z tego drugiego miejsca do Bramy w Gorce kursują busy, a także kolejka turystyczna. kontakt : 18 47 910 32 biuro@bramawgorce.com  więcej informacji (przekierowanie na stronę)  https://www.bramawgorce.com

Molo w Krauszowie

Molo nad jeziorem w Krauszowie to nowo wybudowana konstrukcja, która cieszy się ogromną popularnością wśród mieszkańców i turystów. Znajduje się ono nad brzegiem jeziora, które jest ulubionym miejscem wypoczynku i rekreacji. Molo jest drewniane, jest to idealne miejsce do spacerów, wypoczynku na świeżym powietrzu oraz do podziwiania zachodów słońca. Molo jest dostępne dla wszystkich odwiedzających i jest bezpłatne

Torfowisko wysokie – Przymiarki

Znane również jako Torfowisko Ludźmierskie czy Puścizna Rękowiańska. Torfowiska Orawsko-Nowotarskie należą do rzadkości na skalę europejską. To wielki kompleks torfowisk wysokich, które zaczęły powstawać około 10 000 lat temu, po ustąpieniu lodowców z Tatr. Płaskie dno kotliny wyłożone zostało przemiennie warstwami nieprzepuszczalnych iłów i wodonośnych żwirów i piasków wchłaniających i utrzymujących wody opadowe. Na takim specyficznym podłożu wykształciły się torfowiska wysokie oraz bory i lasy bagienne. Największym torfowiskiem Kotliny Nowotarskiej jest Puścizna Wielka na zachód od Czarnego Dunajca. Jest też jedynym gdzie do dzisiaj prowadzona jest na niewielką skalę, rozpoczęta jeszcze w XIX wieku eksploatacja torfu. Natomiast jednym z najlepiej zachowanych i cennych przyrodniczo jest właśnie Torfowisko Przymiarki w Ludźmierzu.

Pucołowski Stawek w Łopusznej

To jedno z najwyżej położonych beskidzkich jezior powstało na skutek ruchów masowych, kiedy osuwisko ze stoków Wyszniej zatamowało naturalny odpływ wód. Miejsce to było ulubionym celem spacerów Seweryna Goszczyńskiego, kiedy gościł on w dworze Tetmajerów w Łopusznej. Rozciąga się stąd daleki widok na Kotlinę Nowotarską i Tatry.

Polana Żubrowisko

W 1950 roku w dolinie Łopusznej podjęto próbę osiedlenia żubrów. W tym celu na polanie Skole Chowańcowe nazwanej później Żubrowiskiem umieszczono paśniki, kwaterę weterynaryjną, drewniany budynek strażnicówki oraz magazyn na paszę. Próba hodowli żubrów w GPN niestety nie powiodła się z powodu choroby pryszczycy, w wyniku której ostatni żubr padł w roku 1954.

Jaskinia Obłazowa

Jedno z najcenniejszych prehistorycznych stanowisk archeologicznych w Polsce. Spektakularnym odkryciem, jakiego dokonano podczas trwających od 1985 r. badań, jest najstarszy znany na świecie bumerang.

Gorczański Park Narodowy

Park Narodowy obejmujący ochroną centralną część masywu Gorców o powierzchni 7030 hektarów z najwyższymi szczytami pasma: Turbaczem, Jaworzyną Kamienicką, Kiczorą, Kudłoniem, Gorcem i Czołem Turbacza. Większość powierzchni Parku tworzą lasy regla dolnego i górnego z wieloma drzewostanami o wieku powyżej 100 lat. Turyści kochają Gorce za ich charakterystyczne rozległe polany z widokami ze szlaków na Tatry i Babią Górę, Pieniny, Beskid Wyspowy i Beskid Sądecki. Prawie całe pasmo Gorców objęte jest programem specjalnej ochrony siedlisk Natura 2000 – „Ostoja Gorczańska”, natomiast na północnym skraju Parku znajduje się obszar specjalnej ochrony ptaków „Gorce” ze ścieżką dydaktyczną w rejonie wsi Karczunek.

Turbacz

Gorce  – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa „Gorce” związana jest prawdopodobnie ze słowem „gorzeć” (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. Używał jej tagże Jan Długosz w 1480 r. W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która mogłaby oznaczać niskie góry Turbacz – najwyższy szczyt Gorców, znajdujący się w centralnym punkcie pasma i tworzący potężny rozróg. Według większości źródeł ma wysokość, ale niektóre podają 1314 m. Zbudowany jest z fliszu karpackiego.

Skałka Rogoźnicka - rezerwat przyrody

Rezerwat przyrody Skałka Rogoźnicka jest rezerwatem przyrody nieożywionej. Znajduje się w podhalańskiej, zachodniej części Pienińskiego Pasa Skałkowego, w pobliżu wsi Rogoźnik i Maruszyna, z których prowadzą nieznakowane ścieżki w rejon ostańca. Powierzchnia rezerwatu wynosi 2,8 ha. Utworzenie rezerwatu nastąpiło w 1961 roku, a duży wkład w jego powstanie miał K. Birkenmajer, który stworzył projekt ochrony terenu. Skałka Rogoźnik (708 m n.p.m.) od której pochodzi nazwa rezerwatu, zbudowana jest ze skał osadowych sukcesji czorsztyńskiej, które są zaliczane jako litostratygraficzne ogniwo muszlowca z Rogoźnika, formacji wapieni dursztyńskich, wieku od górnej jury po najniższe piętro dolnej kredy. Skałki Rogoźnickie, podobnie jak w innych rejonach Pasa Skałkowego tworzą bloki i soczewki, które zaklinowane są wśród margli górnokredowych. Obszar rezerwatu, jak i jego okolice, składa się z kilku części: – Skałka Rogoźnicka – dzieli się na część południową (muszlowce sparytowe z wkładką muszlowca mikrytowego) i północną (muszlowiec mikrytowy). – Kamieniołom wschodni – składa się z białych wapieni krynoidowych, białych muszlowców mikrytowych i czerwonych muszlowców mikrytowych. – Kamieniołom zachodni – odsłania górnokredowe margle, głównie czerwone, ale również szare i zielone. Należą one do ogniwa margli z Pustelni, formacji z Jaworek. Biały muszlowiec mikrytowy występujący w skałce jest ewenementem na całe Karpaty. Z innych skał, można tam spotkać brekcje sedymentacyjne i tektoniczne. Występowanie na tym terenie unikalnego w skali europejskiej stanowiska geologicznego ze znacznym występowaniem skamieniałości, spowodowało, że 1989 roku rezerwat został włączony na Listę Światowego Dziedzictwa Geologicznego UNESCO, jako wysokiej klasy obiekt naukowy o znaczeniu międzynarodowym.

Przełom Białki – rezerwat przyrody

Rezerwat „Przełom Białki”- jedna z wizytówek regionu przyciąga turystów malowniczym krajobrazem, z wijącym się pomiędzy okazałymi skałami korytem rzeki. Rezerwat obejmuje krótki przełom rzeki Białki, pomiędzy skałkami Kramnicą (688 m n.p.m., wysokość względna 65 m) na prawym brzegu i Obłazową (670 m n.p.m., wysokość względna 47 m) na lewym. Fakt, że oba szczyty, stanowiły niegdyś jeden blok skalny, świadczy o niszczycielskiej sile żywiołu. Skały te uchodzą za znakomite punkty widokowe. Na południowym zboczu Obłazowej znajduje się wejście do Jaskini Obłazowej, gdzie odkryto najstarszy na świecie, liczący 30 tys. lat bumerang.